Z uwagi na dużą różnorodność produktów, mieszczących się w pojęciu
sprzętu elektrycznego i elektronicznego, nie jest możliwe określenie
jednej metody odzysku. Zupełnie inaczej będzie bowiem przebiegał ten
proces w przypadku lodówki, a inaczej komputera.
Mimo tego zróżnicowania, istnieje ogólna zasada postępowania ze zużytym
sprzętem, ujęta
w trzech stopniach recyklingu.
- recykling pierwszego stopnia, czyli regeneracja, naprawienie i
zawrócenie sprzętu do użytku zgodnego z pierwotnym przeznaczeniem.
- recykling drugiego stopnia, a więc ponowne wykorzystanie elementów
bądź części urządzeń,
zweryfikowanych wcześniej pod względem zużycia i dalszej przydatności.
Przed wykorzystaniem często dokonuje się ich regeneracji lub naprawy.
- recykling trzeciego stopnia, to w zasadzie właściwy odzysk, czyli
podjęcie działań prowadzących do odzysku substancji, materiałów lub
energii. W tym celu dokonuje się całkowitego demontażu zużytego
sprzętu, czego efektem jest powstanie całej masy wielu rodzajów frakcji
od zwykłych metali, po tworzywa sztuczne, gumę, drewno, szkło i wiele
innych.
W dalszej części, w zależności od rodzaju, wyselekcjonowane odpady
poddaje się m.in. takim procesom jak recykling materiałowy i odzysk
energii. Substancje niebezpieczne, które nie nadają się do odzysku
przekazuje się do unieszkodliwienia w specjalistycznych instalacjach.

Badania w zakresie dostępnymi technologii recyklingu zużytego sprzętu
elektrycznego i elektronicznego, prowadzą dwie jednostki, związane z
uczelniami we Wrocławiu:
- Zespół Elektroniki Proekologicznej – Politechnika Wrocławska, Katedra
Zaawansowanych Technik Elektronicznych,
- Centrum Doskonałości Recyklingu Materiałów – Wroclaw University of
Technology.
Bliższe informacje na ten temat można odnaleźć na stronie: